hallo dames,
hier even weer een blogje van mij...
gisteren had ik mijn na-controle...
ik liep het ziekenhuis in en voelde me raar...
het was de 1e keer, dat ik daar weer was, na de geboorte van onze dochter.
ik werd wel een beetje emotioneel, maar wist me in te houden.
eindelijk aangekomen, op de poli, waar ik moest zijn...
eerst op een beetje vreemde manier verwelkomd worden op de poli, waar ik me moest melden.
ik had mijn pons-plaatje enzo laten zien en toen zei die vrouw,
je mag je papiertje in het bakje leggen bij deur 1.
dus ik vroeg gewoon: die deur 1? en zij zo: jah er staat toch een grote 1 op? ik zei ook een beetje geërgerd: ik vroeg het alleen maar, maar nu snap ik het... ik was gewend om steeds naar boven te moeten, dus die vraag was voor mij heel begrijpelijk... toen wist ik niet in welk bakje het papiertje moest...
toen schreeuwde ze vanachter de balie: jah, daar mag het papiertje in, in dat bakje... maar ik zag geen bakje, alleen maar een houdertje, weet ik veel waarvoor...:P maar goed, daar legde ik het in en toen keek ik nog, of ze weer zou gaan schreeuwen...:P maar dat deed ze gelukkig niet...:P
oh wat voelde ik mij dom zeg... maar ik was daar nog nooit geweest en ik vond dat het behoorlijk raar ging, maar goed.
na ruim 3kwartier wachten (vanaf half 4, wanneer eigelijk mijn afspraak was) , bij andere zwangere vrouwen (wat ik ook ontzettend naar vond) ging de deur open, van dr Solly.
ze vroeg hoe het met me ging, of alles lichamelijk goed ging etc.
ik vertelde dat ik toch wel hulp wou, bij het verwerken, van het overlijden van Lilly Anne*
ze snapte het heel goed en vond het knap dat ik het aangaf, aangezien het nogal moeilijk is, om zelf toe te geven, dat je hulp nodig hebt. en dat was het ook wel, maar ben wel blij dat ik het gezegd heb.
binnenkort wordt ik gebeld door een maatschappelijk werker om een afspraak te maken.
Dr. Solly vertelde dat mijn vriend en ik ook nog een gesprek kregen met een andere werker, weet niet meer hoe het heet... maar dat gaat dan over wat voor onderzoeken we moeten doen, als we opnieuw zwanger zijn...
gelukkig geen vlokkentest of vuchtwaterpunctie etc.
omdat de afwijking ook wel op een echo goed te zien zou zijn...
dus daar ben ik al weer erg blij om...
wel moet ik vanaf het moment dat mijn vriend en ik weer aan kinderen denken, beginnen met een hoge dosis foliumzuur, van 5mg. dit doe ik graag, want een kindje met een open ruggetje, zie ik echt niet meer zitten...
ik zou het niet aankunnen om nóg een kindje met hetzelfde, te moeten verliezen...
al was de kans wel erg klein, dat het nog een keer zou gebeuren, maar ik neem het risico liever niet...
ik nam afscheid van Dr Solly en ze was echt super aardig... van sommigen merk je gewoon dat het hun werk is, om zich een beetje buiten te sluiten, qua gevoel... maar Dr solly deed dat niet en leefde echt mee, kreeg ik het gevoel. ze gaf een een wrijf over mijn schouder en wenste me sterkte, ik heb haar vele malen bedankt en liep weg, naar de apotheek om de foliumzuur te halen...
reacties (0)